Το Πορφυρό Πέλαγος της Γεωργίας Κακαλοπούλου είναι ένα πολυεπίπεδο ιστορικό μυθιστόρημα. Με δόσεις μεταφυσικού στοιχείου, καταφέρνει να ξεχωρίσει στον κορεσμένο χώρο των βιβλίων με θέμα τη Μικρασιατική Καταστροφή. Με όχημα δύο γυναικείες μορφές, η συγγραφέας ξετυλίγει μια διπλή αφήγηση. Απλώνεται ανάμεσα στο παρελθόν του 1922 και το παρόν, δημιουργώντας μια γεμάτη ένταση και συναίσθημα διαδρομή επιβίωσης, μνήμης και ταυτότητας.
Η Ρόδη, μια δωδεκάχρονη με το χάρισμα των οραμάτων, ζει την εφιαλτική κατάρρευση του μικρασιατικού ελληνισμού από τον Κιρκιντζέ μέχρι τη Σμύρνη. Κουβαλώντας την απώλεια, την ελπίδα και την ανεξήγητη δύναμη της διαίσθησης. Η Κακαλοπούλου χτίζει με μαεστρία μια αφήγηση που, αν και κινείται μέσα σε γνωστά ιστορικά γεγονότα, καταφέρνει να φέρει φρέσκια πνοή. Μέσα από τον κινηματογραφικό ρυθμό, τους αναγνωρίσιμους χαρακτήρες και το έντονα συναισθηματικό φορτίο. Σημαντικό ρόλο παίζει και το “αθάμι”, το ασημένιο φυλαχτό με τις μαγικές ιδιότητες, που συνδέει τις γενιές και λειτουργεί ως σύμβολο προστασίας και μνήμης.
Στο σήμερα, η Έμμα –απόγονος της Ρόδης– ζει στη σκιά της αμνησίας και παλεύει με μια πραγματικότητα γεμάτη ερωτήματα
Η ατμόσφαιρα στους πρόποδες του Ολύμπου είναι υποβλητική, ομιχλώδης. Λειτουργεί ως εύστοχο σκηνικό για την εσωτερική σύγχυση της ηρωίδας. Το παρελθόν μοιάζει να την κυνηγά και να την καλεί, ενώ οι επιλογές της διαρκώς δοκιμάζονται: ποιος είναι ο σωστός σύμμαχος, ποιος ο εχθρός; Ο Παύλος, ο στοργικός συνοδοιπόρος, ή ο μυστηριώδης Ροδιανός με τις σκοτεινές ρίζες και τις ενοχές;
Η συγγραφέας ισορροπεί επιδέξια ανάμεσα στον ρεαλισμό και το φαντασιακό. Τα μεταφυσικά στοιχεία –τα οράματα, οι φωνές, οι πνευματικές παρουσίες– δεν λειτουργούν ως εύκολα αφηγηματικά δεκανίκια, Εντάσσονται αρμονικά στο ύφος και την ατμόσφαιρα, δίνοντας μια γλυκόπικρη ποιητικότητα στην αφήγηση. Οι επεμβάσεις του «άλλου κόσμου» είναι διακριτικές. Σχεδόν λυρικές, και προσφέρουν ανάσες φωτός μέσα στη σκοτεινιά του πολέμου και της ανθρώπινης απώλειας.
Οι χρονικές εναλλαγές είναι επιτυχημένες και σε κρατούν σε εγρήγορση. Με κάθε σκηνή να κόβεται σε κρίσιμο σημείο, χτίζοντας ένταση και σασπένς. Η πλοκή είναι πολυεπίπεδη, με έντονες συγκινησιακές διακυμάνσεις και συνεχείς ανατροπές. Παράλληλα, το κείμενο εμπεριέχει βαθύτερους προβληματισμούς γύρω από τη μνήμη. Την κληρονομιά του τραύματος, τη μοίρα και τη δύναμη της αγάπης.
Η Κακαλοπούλου αντλεί έμπνευση από μαρτυρίες και αληθινά γεγονότα. Μετατρέπει την Ιστορία σε ζωντανή, προσωπική εμπειρία για τον αναγνώστη. Οι χαρακτήρες της δεν είναι απλοί δέκτες της Ιστορίας, αλλά φορείς της, που διαμορφώνονται από αυτήν και ταυτόχρονα την επηρεάζουν μέσα από τις επιλογές και τις απώλειές τους.
Το Πορφυρό Πέλαγος είναι ένα δυνατό μυθιστόρημα που συγκινεί και προβληματίζει. Με άρτια δομημένη πλοκή, καλοδουλεμένους χαρακτήρες και μια γλώσσα που ρέει χωρίς φλυαρίες. Είναι μια ιστορία για την αγάπη, τη μνήμη, την πίστη και τη δύναμη του ανθρώπου να σηκώνεται μέσα από τα ερείπια.