Η Playlist μιας Faultless Μητρότητας της Ευαγγελίας Γατσωτή στον Πολυχώρο Vault σε σκηνοθεσία Κατερίνας Πολυχρονοπούλου- Ελένης Τυρέα αποτελεί μια γλυκόπικρη κωμωδία. Η νέα θεατρική συγγραφέας παρουσιάζει μια φρέσκια προοπτική στη νεοελληνική δραματουργία που χρειάζεται αναμφισβήτητα ο θεατρικός χώρος.
Η γενιά του 1970 είναι γνωστό πως έζησε μια περίοδο πολιτικών ταραχών και κοινωνικών αλλαγών λόγω της χούντας και των γεγονότων του Μάη του 1968 που έφτασαν με κάποια καθυστέρηση στην Ελλάδα. Ενώ κάποιοι παρέμειναν αντισυμβατικοί και αντιεξουσιαστές μέχρι τη γήρανσή τους, άλλοι ενδεχομένως επέλεξαν να εξισορροπήσουν τις ιδεολογικές τους πεποιθήσεις με τον ρεαλισμό της ζωής. Στους πρώτους, όμως, ανήκει η μητέρα της ιστορίας μας.
Ο χαρακτήρας της Μπούλετ (Κατερίνα Πολυχρονοπούλου) προσφέρει ένα πλούσιο περιεχόμενο για την εξερεύνηση των πολυπλοκότητας των σχέσεων μητέρας-κόρης. Ο επαγγελματικός της βίος που την κράτησε απορροφημένη αντικατοπτρίζει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν πολλές γυναίκες που προσπαθούν να συνδυάσουν καριέρα και οικογενειακή ζωή. Η απομόνωσή της σε ένα παραθαλάσσιο κτήμα αντανακλά την ανάγκη της για επανεξέταση των δεδομένων. Καθώς η μητέρα επιστρέφει στη ζωή των κοριτσιών της, η αντίδραση τους θα μπορούσε να κυμαίνεται από ισχυρή απόρριψη έως και ανοικτή αποδοχή. Το τραύμα της απουσίας της μητρικής φιγούρας βέβαια θα χτυπήσει ξανά.
Θαυμάσαμε ιδιαιτέρως την εκφραστική δεινότητα της Δήμητρας Σύρου, καθώς αναδεικνύεται η ικανότητα της να μεταφέρει βάθος και συναισθήματα μέσα από την ενσάρκωση μιας ευάλωτης καλλιτέχνιδος. Ευχάριστη έκπληξη η συμμετοχή της Έλλης Δρίβα που αναπαριστά τη γυναίκα της εποχής της τηλε-εργασίας και του σύγχρονου χάους. Ζει από το αναπηρικό της αμαξίδιο και δείχνει αντοχές σε ένα κόσμο που δεν σταματά να αλλάζει. Η συνύπαρξη των δύο γυναικών με την μητέρα τους προκαλεί και φέρνει στην επιφάνεια την πολύπλοκη σχέση τους. Τέλος, ο Αλέξανδρος Δαρμανής δένει την ομάδα λειτουργώντας ως ο συναισθηματικά συνδετικός τους κρίκος.
Το γράψιμο της Ευαγγελίας Γατσωτή είναι αφοπλιστικά ειλικρινές και αυτό που κάνει εντύπωση είναι πως ο θεατής δεν χρειάζεται να “σκάψει” για ένα βαθύτερο νόημα από τη στιγμή που οι χαρακτήρες αυτοσύστηνονται χωρίς τερτίπια. Οι συναισθηματικές αλληλεπιδράσεις των ηρώων είναι εκείνες που θα επιβεβαιώσουν την ανθρώπινη φύση, αλλά και τις κοινές εμπειρίες που όλοι μας θα γευτούμε έστω σε κάποιο επίπεδο.
https://www.more.com/theater/i-playlist-mias-faultless-mitrotitas/
Χριστίνα Χανιώτου (@dreama_project)